Zondag 23 januari: Naar Antwerpen
Naar België, naar huis! Ik verlaat de jachthaven van Tholen met een goed gevoel: de vlucht uit Nederland lijkt te lukken. Vandaag nog een stukje van het Schelde-Rijnkanaal, de Kreekraksluis, de grens over en door de haven van Antwerpen naar het Willemsdok, de jachthaven. Het regent niet, maar het is een beetje mistig.
De sluis is nog enkele kilometer ver, maar toch zie ik langzaam het reusachtige silhouet opdoemen: de deuren blijken reusachtige schotten die op en neer, in en uit het water worden gehaald. Samen met de armen waarlangs ze worden opgetrokken zorgen ze voor een monsterachtige verschijning, toch voor iemand die ze voor de eerste keer ziet.
De enorme Kreekraksluis
Schutten gaat vlot: aankondigen met de marifoon (eerst 'goeiemorgen' wensen, heb ik de grote ook horen doen) en ik mag, weliswaar na de beroepsvaart, de grote sluis binnen. Ook binnen is het kunstwerk indrukwekkend: samen met mij liggen er 3 enorme binnenvaarschepen, waaronder een boot die auto's vervoert. Ik zwaai even naar de kapitein, hij kijkt van zeker 5 meter hoger op me neer.
De Kreekraksluis binnenin
De deuren gaan open en ik vaar het kanaal verder op, de stilte voor de storm. In Nederland doet iedereen een beetje wat hij wil, een boot moet niet geregistreerd zijn, een marifoon is niet verplicht, enz. In België echter is alles vrij streng gereglementeerd, je moet verschillende nummers bij je dragen (vlaggebrief, marifoon, nummerplaat, ...), een marifoon moet, enz. Dus maak ik gebruik om in het korte stukje naar de grens de plichtplegingen te overlopen.
Een voorbeeld: voor je de haven van Antwerpen binnenvaart moet je jezelf melden. Komende van het noorden gebeurt dat aan de Noordlandbrug. In Antwerpen heb je een FD-nummer (Financiële Dienst) nodig, Dat nummer kun je op voorhand op het internet aanvragen, of je krijgt het aan die brug. Het nummer blijft bij de boot voor de rest van zijn bestaan. Ik heb het over het internet aangevraagd en moet het opzoeken.
Een groot groen licht aan de zijkant maakt me duidelijk dat we de grens overschrijden. De zichten veranderen ook: van het rurale Nederland naar het industriële België. In de verte de koeltorens van Doel met een enorme rookontwikkeling rondom. Het lijkt of de lichte mist door de fabrieken wordt geproduceerd.
Zeeschepen in de haven van Antwerpen
Aan de Noordlandbrug meld ik mezelf, ik kan de haven binnen. 20 km dokken, sluizen en bruggen, ik vaar uiterst rechts en luister de marifoon uit. Het is verplicht, en in Antwerpen erg nuttig: veel schepen geven aan wat ze zullen doen, je kunt beter anticiperen. Zeeschepen zie je snel, vanaf de Zandvlietsluis. Ze lijken traag te varen, maar traag blijft nog altijd sneller dan mijn maximum. Toch blijf ik me veilig voelen, al is er ontzag voor de reuzen.
Een twee uur later opent men de Siberiabrug voor me zodat ik het Kattendijkdok binnen kan varen. Dat is ook de plaats waar riviercruisen aanleggen. Ik vaar rondjes tot de Londenbrug wordt geopend (gebeurt op vaste tijden) en ga dan de jachthaven van Antwerpen binnen, in het Willemsdok. De havenmeester is een beetje nors ('t is zondag...).
Ik voel me thuis.
- 09:45-14:00
- 4h15'
- Tholen-Antwerpen
- 5 graden
- Bewolkt
- 2 bft, NO

