Naar België, naar huis! Ik verlaat de jachthaven van Tholen met een goed gevoel: de vlucht uit Nederland lijkt te lukken. Vandaag nog een stukje van het Schelde-Rijnkanaal, de Kreekraksluis, de grens over en door de haven van Antwerpen naar het Willemsdok, de jachthaven. Het regent niet, maar het is een beetje mistig.

 Vergeleken met de vorige dagen is de opdracht vandaag redelijk simpel: door de grote Volkeraksluis, dan de Volkerak op, in de Schelde-Rijnverbinding en dan aanleggen in Tholen.

 Na 3 drukke dagen besluiten we een rustdag in te lassen, die door de mist op vrijdag met een extra dag wordt uitgebreid. Op het water met een plezierjachtje blijf je veel afhankelijker van het weer dan als je autorijdt. Teveel wind of mist maakt dat je niet kunt uitvaren. Iemand zei me dat het een ramp is als je ergens op tijd moet zijn met een boot. Kan ik inkomen.

 Gisteravond de puntjes op de i gezet: ik heb gebeld met Laurens van vaarbewijs.nl, de man die me heeft leren varen en bij wie ik online mijn klein vaarbewijs heb gestudeerd (www.vaarbewijs.nl). Reden: een groeiende onzekerheid omtrent het varen op de sterk-stromende grote rivieren. Verschillende mensen hebben me het afgeraden, het waterpeil is te hoog, de stroming voorlopig nog te sterk.

 Voor we vertrekken pleeg ik enkele telefoons: de havenmeester van Vreeswijk heeft ons gewaarschuwd voor de hoge waterstand van de grote rivieren, hij vindt dat we het avontuur best een week uitstellen, te gevaarlijk nu. Deze morgen moeten we de Lek kruisen en wie is beter geplaatst om ons de echte situatie te beschrijven dan de sluismeesters van de 2 sluizen die aan de twee kanten zijn te vinden. Blijkt dat de Lek wel snel stroomt, maar dat iedere normale boot de rivier kan overvaren. Mijn besluit is snel genomen: we gaan ervoor.

 Eindelijk!!! Na weken van gedwongen wachten kunnen we de Loosdrechtse Plas verlaten. We waren in November overvallen door een veel te vroeg toegeslagen winter en konden door het ijs de Plas niet uit. 

Ijs is voor een boot gemeen: het slijpt de verf er zo af, zelfs ijsschotsen zijn te vermijden. Daarom is het belangrijk dat het volledig gesmolten is. In de Plassen staat geen stroming, ijs blijft er eeuwig liggen. Maar sinds 2 dagen kunnen we weg, de Plas is eindelijk ijsvrij.

 Het idee om een boot te kopen is vooral het laatste jaar gerijpt. Een toevallige zoektocht op het internet leerde me dat boten niet zo duur hoefden te zijn, vooral sinds de creditcrunch werden ze snel van de hand gedaan. Een boot wordt nog steeds gezien als een luxeproduct, het aanbod nu is dan ook vrij groot. Verkopers hebben me bevestigd dat de prijzen de laatste jaren eerder zijn gedaald dan gestegen. Toch van die boten die ik mij kan veroorloven.

Een andere reden waarom een boot een goede aankoop lijkt is dat het meer privacy garandeert als ik tussen mijn reizen door in België verblijf. En tenslotte, varen is altijd een jongensdroom geweest. Wat me vooral nu aantrekt is de mogelijkheid de wereld van een andere kant te kunnen zien. Eigenlijk, om van een volledige nieuwe wereld te kunnen proeven. Met zijn eigen regels en wetten, zichten en geuren. En als je het eindelijk aankunt, waarom zou ik me laten stoppen?

De voorbereiding

Varen heb ik niet van thuis uit meegekregen. Mijn vader is dan wel kapitein geweest, en later zeeloods, maar in mijn jeugd en in mijn vrije tijd heb ik nooit echt gevaren, laat staan een boot gehad. Dus heb ik eerst genoteerd wat ik van zo'n schip wenste. Ik hield een lijstje bij met wensen die ik in mijn vrije tijd aanvulde. Enkele dingen die meespeelden:

• Alleen te besturen: met of zonder lief, kind, vrienden moet ik zelf kunnen aan- en afmeren. Deze wens heeft me een paar mooie boten links laten liggen: als er geen deur is naast de stuurstand bvb zodat je je boot niet snel kan aanleggen.
• Mogelijkheid om ook 's winters te varen: of er moet een kachel inzitten, of geïnstalleerd worden. Ik werk meest tijdens de zomer, 's winters ben ik vrij.
• Er kunnen in wonen: een langere boot heeft meer plaats, de meubels die erin staan spelen een rol. 
• Stalen of polyester boot: Uiteindelijk is het een stalen boot geworden omdat die het meest geschikt lijkt om de winter door te komen.
• Mogelijkheid om te sturen zonder vaarbewijs: korter dan 15m en trager dan 20km/h
• De mogelijkheid zelf naar Brugge te varen (ligt de boot kortbij een grote transportas?)
• Prijs: maximum 30.000€, 35.000€ met aanpassingen

Het internet

De laatste maanden voor mijn aankoop heb ik heel wat tijd op het internet doorgebracht. Vooral dan op www.botentekoop.nl. Je vindt er foto's en beschrijvingen, wie de boten verkoopt en je kunt je door middel van aangepaste zoekopdrachten per email op de hoogte laten houden van nieuwe aanbiedingen.